این متن حاصل تجربیات یکی از دوستان عزیز مقیم کانادا می باشد. این مقاله شامل نکاتی مفیدی است برای مهاجرین عزیز و خود ساخته ای که از ایران به کانادا مهاجرت می کنند بخصوص آن هایی که خارجه کمتر زندگی کرده اند.

من طنز می نویسم اما همه آن جدی و واقعی است. دوستان هم لطفا تجربیات خود را بیان کنند. البته تمام این حرفها اشتباه است اگر بابا پولدار هستید یا مادر گرامی همان اول کار یک خانه ای برایتان بخرد و یک 50 هزار تایی هم بدهند پول توجیبی یا برایتان خورد خورد بفرستند. اگر خواهر یا برادر پولدار هم اینجا دارید وضعتان خیلی بهتر است. اگر هم بابا جان در ریچموند هیل یک ویلایی خریده و یک بنزی یا بی ام وی هم در اختیار هست به این شعار کلیدی جنبش سبز توجه کنید که کار مال خر است! 😳🤨😟 خلاصه این برای شمایی است که فکر می کنید کانادا خبری است و دنبال زندگی بهتر – تر می زنید به زندگی ایرانتان و با مرارت و سختی بسیار می رسید اینجا. توجه کنید که این نکات توسط یک خارج ندیده نوشته نشده است. تا حالا 5 تا پاسپورت عوض کردیم یعنی پاره کردیم! مثل پیراهن پاره کردن است. سفر ها هم دوبی و سوریه و مالزی نبوده ها! همش اروپا و آمریکا بوده و این تجربیات بر حداقل نابودی 30000 دلار پول ناقابل در مدت حدود یکسال در کانادا بدست آمده است (سفر های دیگر را حساب نمی کنم چون موجب سکته خواهد بود). حال این تجربیات ارزشمند را مفتی و از روی انساندوستی با مردم در میان می گذاریم و مرتبا هم update یعنی می کنیم!
. اول هر چی در مورد خارج و کانادا و مملکت فرصتها شنیده اید را بریزید سطل آشغال
. لطفا برای زندگی عادی و زیر معمول ( اکونومی- گدایی- چینی!) در اینجا ماهی 3000 دلار حتما همراه داشته باشید برای حداقل یکسال اگر خوش شانس باشید. اگر خانواده هستید که خدا به شما رحم کنند به ازاء هر نفر یک %20 بکشید روی مبلغ فوق برای تورنتو- نکته اینکه اصولا خرج با تهران یکی است اگر اجاره خانه را حساب نکنیم.

. مدارک تحصیلی ایرانی خودتان را به محض ورود بگذارید دم کوزه آبش را بخورید- اگر دکتر هستید که خدا یه شما رحم کند. از اول امتحانات و … حالا یک چند سالی گرفتار هستید تا اجازه کار بگیرید. رادیو لوژیست وغیره که واویلا…

. بعد از اینکه مدرک تحصیلی را گذاشتید دم کوزه آنرا بفرستید محض دلخوشکنک یک مراکزی هستند وابسته به دولت 300 دلار می گیرند مدارکتان را تایید یا رد می کنند. لازم است چون برای دانشگاه و استخدام لازم است، البته اگر قبول شدید، برای هر نسخه اصل تایید اضافه یک 30 دلار جدا می گیرند.

. یک دوره کاریابی و رزومه نویسی مجانی بروید. کلاسهاش بد نیست و همه جا هم هست. اما منجر به کار پیدا کردن زود نخواهد شد. اصولا تا سال 2011 که وضع اقتصاد خراب بود، بحران اقتصادی امریکا انقدر گسترده بود که خیلی از کارمندهای خودشان بیکار شده اند که باید برگردند سر کار که نوبت به شما نمی رسد.

. اگر اهل مشروب و سیگار و اصولا مفاسد هستید در همان ایران بمانید که اوضاع اینجا خراب است. به جرات می توانم بگویم میزان مصرف مواد مخدر و مشروب در ایران چند برابر کانادا است. شاید تهران به اندازه کل کانادا مواد و مشروب مصرف می شود (به آمار دولتی مراجعه کنید). اگر اسلامی و حزب اللهی و حجابی هستید بشتابید اینجا که غفلت موجب پشیمانی است. خلاصه اگر می خواهید بقول معتادین پاک شوید بیایید اینجا. از این مملکت اسلامی تر کسی ندیده. دلیلش هم واضح است، خیلی گران است. راستی مشروب فروشی فقط در انحصار دولت است ساعت کار مشخص هم دارد. ببینن داری مشروب قاچاق می فروشی چوب به ماتحتت می کنند. تازه الان یه کم بهتر شده نسبت به 30 سال پیش. سیگار کشیدن هم که حکم کشیدن تریاک را دارد. سیگاری خیلی کمتر از ایران هست. گرچه در این وضع اقتصادی ایران و گرانی سیگار در عجم خوب مصرف میکنن…

. ایران تنها کشوری است که می توان مست در آن رانندگی کرد! و کسی با شما کاری ندارد. اینجا اگر مختصری نوش کرده باشید و رانندگی کنید حسابتان با کرام الکاتبین است همان ماتحت که عرض کردم… کهریزک بر شما ظاهر می شود. اینجا اگر زندان بروید بی بروبرگرد ترتیب شما را می دهند همان 24 ساعت اول (البته مارو کشتند 🤑)، زن و مرد هم ندارد. آمریکا از اینجا هم بدتر است بهتر است خودکشی کنید ولی بازداشتگاه نروید. قبل از زندان … به همراه داشته باشید. البته تعارف کنید به طرف مربوطه! حالا جرات داری مست رانندگی کن!

. در مورد کار عرض کنم ایران هر کاره ای بوده اید اینجا آن کار را نمی توانید انجام دهید مگر در موارد استثنایی. فکر کارهایی مانند فروشندگی در مغازه دست سه ، بوتیک، سلمانی یا پیتزایی یا پیک یا دلیوری و صندوقدار فروشگاه و اینها باشید. بخصوص اول کار، تازه اگر آنها را هم بگیرید شانس آورده اید. کار کردن در مک دونالد و تیم هورتون و استار باکس هم بد نیست، بخور و نمیری هست، عرض کردم اگر ایران هواپیما هم تعمیر می کردید اینجا به شما کار درست و حسابی نمی دهند. اول از تی کشی شروع می شود حالا هر سنی باشید. خوش شانس باشید و یک کم انگلیسی بدانید و حساب و کتاب ممکن است صندوقدار بانک یا تلر بشوید، البته پارتی لازم دارد.🤑

. البته کار مناسب در یکسال تا چند سال اول نگهبان ساختمان یا دربان و سکوریتی گارد هم هست. گفتم ایران مدیر کل هم بوده باشید به درد عمه تان می خورد حالا اگر عمه داشته باشید اگر هم ندارید خدا اموات شما رو بیامرزه. اصولا کار ایرانتان را قبول ندارند والسلام. مهاجر از نظر اینا یعنی عمله و کارگر، تحصیلکرده آنهم خوبش را خودشان دارند صادر هم می کنند. 😎 نه با خودت چی فکر کردی؟!!

. کار خیلی خوب رفتگری یعنی آشغالی است که ساعتی 45 دلار می دهند که حقوق بالایی است. اما باندی است و سندیکا دارند و فقط به کاناداییهای سفید یا سیاه می دهند! اصلا هم سخت نیست.

. رانندگی اتوبوس تی تی سی یا همان واحد خودمان هم خیلی خوب است. شروع ساعتی 25$ می دهند اما آن هم مافیا دارد و دست هندیها است، پارتی بازی هست شدید. با هندی ها دوست باشید.

. اگر سازمان ملل و سازمانهای مدنی و NGOها کار کرده باشید که بدبختید. تقریبا کسی نمی فهمد اینها یعنی چی؟ خوردنی است؟ …..دنی است؟ حتی مامورین دولت یا موسسات کاریابی از ایرانیها هم کمتر اطلاع دارند.

. از همان لحظه ورود بروید یک کالجی یا دانشگاه دست 2 یا 3 اسم بنویسید (مثل سنکا یا جرج براون یا رایرسون) بشینید از اول درس بخوانید، از صفر، رشته تحصیلیتان را باید عوض کنید. همه چی از اول، مثلا اگر مهندس 20 سال سابقه کار هستید بروید دلال ملکی بشوید یا اینکه بروید اگر مهندس نفت و شیمی هستید کارمند بانک بشوید و وام مسکن بدهید. خیلی هم جدی می گویم. کار فنی یاد بگیرید. نقاشی ساختمان، سیم کشی، بنایی، اوستا کاری، چه می دونم مکانیکی، لوله کشی، دیوار کشی، آب حوض کشی، …کشی … اگر مدرک دانشگاهی معتبر از آمریکا یا اروپا دارید شانستان خیلی بالاتر است کار بگیرید. اگر می خواهید بیایید کانادا همین الان درس ایرانتان را ول کنید بیایید. وقت را تلف نکنید. اینجا از صفر وادارتان می کنند شروع کنید تا متمدن شوید.

. اگر خلبان 20 سال کار کرده هستید شاید بتوانید راننده تاکسی بشوید، شاید، یادتان نرود با هندیها دوست باشید.

. اگر انگلیسی بلد نیستید اصلا مهم نیست چون اینجا هیچ وقت یاد نمی گیرید! چون اصولا کسی اینجا انگلیسی بلد نیست. زبان اول چینی بعد کره ای و بعد فارسی هست. شنیده ایم در بعضی مناطق جنوب شهر یک تعدادی خارجی یعنی کانادایی انگلیسی زبان زندگی می کنند. در روزهای تعطیل با خانم بچه ها برای دیدن این موجودات بروید پایین شهر، جالب هستند، خیلی هاشون هم مختصری از اون کاره ها هستند 💃 بخصوص منطقه چرچ و ولسلی. البته اینجا آزادی است تا چشم هر کی نتونه ببینه کور شه.

. امور سیاسی مطلقا تعطیل است. نه کسی می داند دولت کی هست نه نماینده ها کی هستند نه وزرا. نخست وزیر را بعضیا تو تلویزیون دیدن. اینجا سیاسی فعال ایرانیا هستند! از دنیا هم هیچ خبری ندارند. اما ایران را همه می شناسند.

. تلویزیون کابلی cable نگیرید برنامه ها تهوع آور است. آرزوی صدا و سیما و همان سریالهای ایران را خواهید کرد. حالا می بینی می فهمی، فقط فیلم ببینید، دی وی دی. آقا صبح تا شب که نمی شه دیسکاوری یا سی بی سی را نگاه کرد. اینجا بی بی سی و سی ان ان پولی است، VOA هم ندارین، رو اینترنت نگاه کنین، الجزیره هم نیست.

. انجمن دانشجویان ایرانی دانشگاه تورنتو خوب هستند، فعالند.

. اگر قصد ادامه تحصیل در فوق لیسانس و دکتری دارید پارتی بازی کنین اساسی. اگر قصد تغییر رشته دارید و برای فوق یا دکتری تقاضا می دهید حتما یک یا 2 ترم واحدهای آزاد مرتبط بردارید و نمرات عالی بگیرید و مخ بزنید و با استاد ها رو هم بریزید و حال بدین و کادو بخرین و غیره. شاید شانس بیارین سال بعد توصیه کنندتون پذیرش بگیرن (دانشجویان صنعتی شریف از این بند مستثناء هستند)

. در دانشگاهها اساتید کانادایی هم عقده ای هستند هم عقب افتاده و اصولا جز فارغ التحصیل خودشان بقیه را قبول ندارند یعنی یک حالت ناموسی دارد. شبیه بعضی از دانشگاه های شهر تهران هستند. دوستی فرهیخته و دانشگاهی می گفت فرهنگ کانادا هنوز در قرن 17 انگلیس است. اینها محافظه کار و دهاتی مانده اند اما انگلیسا پیشرفت کرده اند و مدرن شده اند. تازگیها نامه های قدیمی دیپلماتهای انگلیسی در مورد خصوصیات مردم کانادا لو رفت خیلی بهشون برخورد. نوشته بودند اینها خیلی unimpressive هستند یعنی اصلا آدم را تحت تاثیر قرار نمی دهند. در کل چون دهاتیند خیلی ظاهرا مهربان هم هستند اما در باطن نژاد پرست و ضد خارجی هستند اما اصلا به روی مبارکشان نمی آورند. همه می خواهند پلتکیلی کورکت باشند، (Politically correct) یعنی حرفی نزنیم برامون بد بشه حتی اگر حقیقت باشه یا واقعا به آن اعتقاد داریم، اینجا خود سانسوری بیداد می کند.

. برای استخدام باید کانادین اکسپرینس داشته باشین، این دیگه از عجایب است، یعنی داستان مرغ و تخم مرغ است و کدام اول بوده. اگر کار نکنین که تجربه کانادایی ندارین اگر هم بخواهین کار اول پیدا کنین می گویند تجربه کانادایی نداری! خلاصه کثافتی است. توصیه می شود حتما بروید کار مجانی یا داوطلبانه کنید برای چند ماه تا تجربه کار کانادایی پیدا کنید. دوستی می گفت پزشکی از ایران دارند که در بیمارستان کمکشان می کند در بخش داوطلبانه و الان ماهها است که کارش چسب زدن در پاکت است تا بلکه ازش خوششان بیاد یه کاری بهش بدن. مورد مشابه خیلی دیدم و شنیدم.

. دانشگاههای خوبی دارد و محیط عمومی خوب است. مشکل ورود است. وام تحصیلی هم می تونید بگیرید اما حواستان باشد توی حساب بانکی بیشتر از 2000 دلار نداشته باشید!

. ماشین هم نو اصلا نخرید. بنزین و بیمه ماشین وحشتناک است و بیمه ماشین برای تازه راننده خارجی حداقل 250 دلار در ماه است. مورد کمتر هم بوده اما استثناء است. ربطی به قیمت ماشین هم خیلی ندارد. می تونید به سایت https://www.insurancehotline.com/ مراجعه کنید و ببینید.
. در بانک TD حساب باز کنید.

. اگر پول دارید فوری یک آپارتمان بخرید.

. اصلا و ابدا با کمپانی مخابراتی راجرز کار نکنید. در پاچه می کنند اساسی. البته بقیه هم مالی نیستند.

. برای زندگی به شدت از منطقه یانگ و شپرد یا یانگ و فینچ و یا استیلز دوری کنید. اینجا تهران است! و ترافیک. کلا از خیابان اگلینتون به بالا دیگر دهات مهاجر نشین است. اگر می خواهید با کانادایی معشرت کنید یا زبانتان بهتر شود همان منطقه پایین شهر بسیار بهتر و زنده تر است. فقط و فقط و فقط خانه ای بخرید یا اجاره کنید که به مترو نزدیک باشد. به شدت از محله اسکار بورو دوری کنید . من میسی ساگا را هم توصیه می کنم. مثل کرج است. پولدارها لطفا ریچموند هیل به بالا یا خود پایین شهر یعنی downtown

. آپارتمان پیش خرید نکنیدا

. برای کار پیدا کردن فقط یک راه وجود دارد. کانکشن و پارتی بازی! تکرار کنید تا حفظ شوید: کانکشن و پارتی بازی- کانکشن و پارتی بازی- کانکشن و پارتی بازی- کانکشن و پارتی بازی- کانکشن و پارتی بازی. بسیار بدتر از ایران است.

. وای به آن روزی که مریض اورژانسی شوید اگر بروید بیمارستان تا مطمئن نشوند در حال مرگ نیستید پذیرش نمی کنند. ساعتها ( دقت کنید ساعتها) باید منتظر باشید حتی اگر از درد فریادها بکشید. چون مجانی است سرویس مفتی هم مزخرف است. برای دیدن دکتر متخصص باید ماهها صبر کنید. ماهها! تازه اگر آقای دکتر عمومی شما صلاح بداند ایشان را ببینید. حامله ها مستثنی هستند.

. ترافیک و رانندگی کلا از ایران بسیار بهتر است. اما به شدت از رانندگان چشم تنگ دوری کنید. البته در مقایسه با ایرانیها اصلا رانندگی بلد نیستند و دست فرمان ندارند. در خیابانهای عادی و کوچک بسیار تند می روند مواظب باشید. متوسط سرعت ترافیک در تهران 15 کبلومتر در ساعت است. اینجا براحتی 60 است. مدرکشم موجود است

. موتور سوار دیدید اشهد یادتان نرود بخوانید.

. اگر در ایران پول دارین یا کار خوب بخصوص اگر UN هستید از جاتون تکون نخورین. مهاجرت هم نکنین. فقط ظاهر سازی کنین که بودین و یک پاسپورتی بگیرین. اینجا پولدارا اکثرا نبو ده اند و سیتی زن شدن بعد هم رفتند. طبق آمار محرمانه دولت از هر 10 مهاجر در 4 سال اول 6 نفرشان کانادا را ترک می کنند.

. از ماشین آتش نشانی و آمبولانس به شدت دوری کنید.

. به غذای چینی و کره ای و بخصوص سوشی عادت کنید. اگر ونکوور هستید که فقط غذا چینی ژاپنی هست! سوال: راستی کسی آنجا کانادایی دیده تا حالا؟؟ زبان چینی را هم یاد بگیرید کمک می کند.

. اگر از این درسهای الکی مثل مهندسی و جامعه شناسی و علوم سیاسی، حقوق و فلسفه، مدیریت، پزشکی خواندید و نمرات هم خوب بوده بروید آمریکا. اگر کار یدی بلدید و دست به آچار دارید و ابزار و ایزوگام بلدید و آسفالت کاری و تابلو سازی و نجاری و آشپزی و نئون سازی ، قهوه چی و جوشکاری و تعمیر کار لوازم برقی و مکانیکی و راننده خاور و لیفت تراک و یخچال سازی، گچگاری و آهنگری و قصابی، تخلیه چاه، تاسیساتی، آتش نشانی و بهیار و نرس و اینا، جای شما کانادا است معطل نکنید بشتابید که غفلت موجب پشیمانی است.

. برای ماشین خریدن حتما ماشین حسابی و محکم و بزرگ بخرید و اینجا تصادف کم است اما اگر بشوید حتما مردید! همین تازگیها تو خیابان ما یه شاه پسری با بی ام و با 200 کیلومتر در ساعت (شوخی نمی کنم) زد وسط یک ون و 3 نفر در جا تیکه پاره شدند. آقا پسر البته طوری نشدند. اما مدل ما ایرانیا و چینیها اگر می خواهین اکونومی ( یعنی گدایی) زندگی کنین فقط هوندا سیویک- تویوتا کورولا یا نیسان سنترا بخرید هم خوش فروش است و هم کم خرج.

. در راستای زندگی اکونومی عرض کنم که برای خرید منزل بروید نو فریلز یا فود بیسیکز- اما اگر یه کم دل گنده تر هستید بروید مترو یا لابلاوز. لباس هم فقط زیلرز. لوازم منزل هم ایکئا یا کانادین تایر.

. اگر اهل فست فود هستید فقط وندیز یا برگر کینگ- مک دونالد نروید. تیم هورتون هم ناهار سبک خوب و ارزان دارد. راستی فروشگاه ایکئا هم غذا خوب و ارزان است.

. قهوه ارزان و اکونومی فقط تیم هورتون. فقط مزه قهوه خیلی نمی دهد.

. تنها محلات باحال شهر که حالت اروپایی دارد و شیکتتر است و رستوران و کافی مثل آدم دارد یورک ویل و دیستلری دیستریکت است که کلا خیلی کوچک است. اگر اهل حال و حول هستید و دیسکو، خیابان کینگ و کوئیین توصیه می شود. البته با جیب پر پول بروید. ماشین هم نبرید.

. به غیر از ونکوور و تورنتو و مونترال و یک کمی هم اتاوا در بقیه کانادا دق می کنید. دهات مدرن است. حداکثر مسئله مردم وضع راکونها و سنجابها است.

. اینجا با کانادایی حرف می زنید حواستان باشد در مورد مذهب- سیاست- خاورمیانه- اسراییل- عربها- هلوکاست- نژاد- رنگ- جنسیت – مسائل جهان- جنگ و سلیقه ها اصلا حرف نزنید. ممکن است به قیمت از دست دادن کارتان تمام شود. خیلی پرت هستند ( البته اگر کانادایی اصل پیدا کردید جایزه دارید). فقط در مورد آب و هوا- بازی هاکی- اسکیت- بیس بال- مالیات- ماهیگیری- شکار- مارشملو- راکون- سنجاب- هالووین- کریسمس- کی بهتر می رقصه-شنا- کمپینگ- آنفولانزای خوکی-پینات باتر- میپل لیفز و سگ حق دارید صحبت کنید. نظر هم ندهید هر چی گفتند بگین اوکی! قضیه ناموسی است. خانمها هم اصولا حرف خطرناک نمی زنند الحمدالله بحث کیف لویی ویتون است و لوازم آرایش و حراج و لباس و عروسی و زاییدن و از این موارد که مشکلی درست نمی کند خیلی هم خوب است !

ای دلا گر عاشقی در پی پاسپورت باش — به عشقت که رسیدی به راه فرار باش
البته شاعر دیگر هم گفته:
سعدیا حب وطن گرچه حدیثی است شریف – نتوان مرد به ذلت که اینجا زادم
انتخاب با شماست.

دوستان:
اول اینکه هر آنچه من می نویسم با توجه به شرایط ویژه افراد است و عمومی نیست و به تعداد آدمهای دنیا در این مورد وضع فرق می کند و راه حلها متفاوت است و ما کلیشه ای و نسخه ای راه حل نداریم و باید اینرا بدقت درک کرد که فقط شما می توانید تصمیم بگیرید که آیا مناسب این راه و مهاجرت به کانادا هستید یا نه؟ نه دوا دارد و نه جادو و جنبل می شود کرد. بلیط لاتاری هم نمی برید بیخود دلتو صابون نزن. اما بعد اینکه اگر شما بابا/ننه پولدار هستید یا با پولی بیشتر از 300 هزار دلار نقد وارد کانادا می شوید، وضع کلا متفاوت است و برایتان می نویسم باید چه کنید. اگر بین 50000 تا 200 هزار پول نقد می آورید هم همچین اوضاع خیلی خوبی ندارید ولی بد نیست خیلی و کلی جلو هستید! اگر مثل همه با بودجه ای بین 30 تا 50 هزار دلار نقد یا کمتر تشریف می آورید که بیچاره هستید و به راهنماییهای بنده مفصلا دقت کنید که غفلت موجب پشیمانی است.
من افرادی که مهاجرت می کنند را طبقه بندی می کنم و ارزیابی می کنم که باید بیایید یا نه: ؛

a) تحصیل کردگان سطح بالا: کلا غلط می کنید بیایید کانادا!؛

b) پولدارها: اگر عشق پاسپورت کانادا دارید بیایید- شما هم غلط می کنید اگر بمانید کانادا!

c) اگر وضعتان معمولی است و بچه کوچک دارید یا پولدار بچه دار هستید: برای آینده بچه ها بیایید. پولدارها می توانند برگردند و بچه ها را بگذارند اینجا تنها (وقتی از آب و گل در آمدند) و اما بقیه مجبورند بمانند و کار گل کنند که خرج بچه ها در آید.؛

d) اگر تحصیلات دانشگاهی بالا ندارید و از دانشگاه آزاد یا دولتی یا موسسه جامع علمی کاربردی علی آباد یک فوق دیپلم دارید. کار پایین در حد عملگی (بی شوخی)- کارگری- دربانی و نگهبانی- آپاراتی- فروشندگی جوراب فروشی و کارگری همبرگری عارتان نیست و عشق خارج دارید و ایران هم خودتان را بکشید کار بالاتر از ماهی 500 – 400 هزار تومان پیدا نمی کنید و خرج اجاره خانه ته شهر را هم نمی توانید بدهید و خانه هم نمی تونی بخری، وام هم نمی دهند، پارتی هم نداری و اصولا گیر کردی برای زندگی یا بچه آخر هستی و همه رفتند و ننه بابات هم پیرند یا مردند و یا طلاق گرفتند دنبال زندگی خودشون هستند و شاید پول هم نداری زن بگیری یا دختری هستی که موندی رو دستشون ( دختر ها اصولا این مشکل را ندارند کلا یعنی در این گروهبندی نیستند معمولا- یکی پیدا میشه می گیرتشون بلاخره). اگر ایران بمانید احمق هستید! گفتم قبلا که اینجا لازم نیست انگلیسی بلد باشید! فکر چینی یاد گرفتن یا هندی باشید برای آن کارها. اینجا وضعت از آن افتضاحی که هستی بهتره بهرحال، چون اینجا مملکت کارگری است و مینیمم را بهت می دهند. ولی بالاتر نمیریا از الان بگم توقعت باید زندگی معمولی و بخور و نمیر باشد، ولی اینجا کارگری و کارمندی ساده شرف دارد به همان سطح کاری در ایران اگر حاضری بکنی. خلاصه اگر بی چیزی و جوانی و کلا برای از دست دادن در ایران یا هرجای دیگر نداری پاشو بیا .اینجا مملکت عدالت اجتماعی و مستضعفین است. بلانسبت شما مثل خر هم از آدم کار می کشند. اما پولدار نمی شوی. طبقه متوسط هم نخواهی بود. اما خرج و دخلت بزور و بدبختی به هم جور می شود و ای بدی هم زندگی نمی کنی به نسبت ایران.؛

e) می خواهید پناهنده شوید دنبالتان هستند ترتیبتان را بدهند. زود بدو بیا اینجا

f) اقلیت قومی و مذهبی خاص –یعنی بهایی و کلیمی و اینها- تشریف بیاورید رو سر می گذارندتان. ارامنه مثل خود ما گرفتار هستند.،

g) مطابق بند d کلا سنتان کمتر از 23 سال است و ایران هیچ ……هی نمی شوید هر چه قدر هم بمانید. آماده هستید به هر کاری تن بدهید و فقط خرج ماهتان را در آورید یا بابا و ننه تان از دست شما عاصی شده اند. بدو بیا اینجا که ایران هیچی نمی شی شاید هم معتاد شوید. اینجا حداقل پولت نمی رسه مواد بخری!؛

h) کار خوب ایران دارید و یک پژویی و ریویی زیر پایتان است و بد نمی گذرد. پولدار نیستید اما یک آپارتمان از خودتان دارید و اجاره نمی دهید یا کم می دهید. زنتان هم کار می کند احمدالله. سالی یکبار خارج می تونید برید مثل تایلند و دوبی هم که همیشه هست. شبها با دوستان و خانواده معاشرت می کنید. میهمانی می روید و کار هم بد نیست. امکان پیشرفت هم هست. اما پولدار زیاد نیستید. بچه هم ندارید یا خیلی کوچک است.خرج و دخل جور است و یک کمی هم پس انداز می کنید و در جامعه و بین دوستان احترام دارید. روی هم با هم 2 میلیون تومان ماهی در آمد دارید: ببین اگر آمدین اینجا خودم می کشمتان!! اینجا کشور مناسب طبقه متوسط ایران نیست. از فکرت بیرون کن مهاجرت را.؛

i) از برادران متعهد و ارزشی نما هستید و ته ریشی و پیراهن یقه آخوندی و اینا و خلاصه یه پا آقازاده ای. اهل تسبیح و دعای الکی و این حرفها و سلام و علیکم غلیظ و محتاج دعا و حاج آقا ارادت داریمو و خلاصه همان حاج آقای فیلم مارمولک و اخراجیهایی. پروژه دولتی می گیرید و پول می سازید و ارتباطات داری و پارتی بازی توپ است و کارچاق کنی و با حاج آقا فلانی آبگوشت می خوری و هوایت را دارد. خلاصه در سن کم یک میلیاردی زدی به جیب با حقه بازی و کلک. آقاجان تا خشتکتک را سرت نکشیده اند و زندان نرفتی دندان طمع را بکش پولت را بردار و از ایران فرار کن! شما وضعت با پولدارهای عادی و اصیل که بالاتر اشاره کردم فرق دارد.؛

j) دنبال ادامه تحصیلی و دنبال علمی؟ می خواهی استاد شی؟ محقق؟ خوب بیا اما فقط دانشجویی – ولی اگر قبول شدی و درس خوب خوندی فکر آمریکا باش. وگرنه اصلا توصیه نمی کنم. شرط: فقط دانشگاه طراز اول بیایین. وگرنه فایده ندارد.؛

k) فمینستی و زده به سرت و حقوق زنان و حقوق بشر خفت کرده و می خواهی معروف شی و بری بی بی سی مصاحبه و وی او ای آمریکا دعوتت کنند حرفهای گنده گنده بزنی مطرح شی. چادری بودی می خواهی لختی بشی. آخوندی می خواهی بیایی شخصی بشی. کراوات بزنی بری تلویزیون و دانشگاهها سمینار دعوتت کنند حرفهای قلمبه و سلمبه صدتا یه غاز بگی. ایران هم اذیت می شی یا فdigital98 می گن چرا شوهر نمی کنی؟ حجاب دوست نداری. می خواهی ادای هنریها را در آری- اهل خل بازی هستی. سیاسی شده ای مثلا. کتابهای سنگین می خونی. وبلاگ هم داری. بلندگو می بینی تحریک می شی. می دونی ایران کاره ای نمی شی. فکر می کنی مهمی. بابات کارمنده پولم نداره و شدی بلای جون خونه. اگر پسری می خواهی شیطنت کنی با نامحرم روهم بریزی و تو خیابان آبجو بخوری و ادا روشنفکرها را در آوری، اما بابات مذهبی ریش داره یا مامانت متحجر است نمیشه و اگر بفهمند دوست پسر داری یا دختر خشتکک هوا است. میشل فوکو و هابرماس و نیچه و شل سیلورستون و خلیل جبران را دوست داری. معتقدی مردم ایران نمی فهمند و تو باید آنها را هدایت کنی. معجزه گری و خود خودشی خلاصه! می خواهی با بوش عکس بگیری. بری رو بلندی وایستی تظاهرات کنی و حرفهای بی ربط کمونیستی و اومانیستی بزنی. اصلا نمی دونی چی می خواهی؟ استکبار جهانی و مردم ستمدیده و پرولتاریا و تعارض طبقاتی و تروتسکی و خلیل ملکی و خط سوم و 53 نفر و کمپین و مائویسم و …….. برات جالبه. قهرمانت چه گوارا و گل سرخی است و امپریالیسم یا اسلامیسم خفه ات می کنه .فکر می کنی حسین د………ن هستی. ببین انشالله خدا شفا بده اول. بعد هم پاشو بیا خارج درست می شی وقتی حقیقت رفت تو چشمت! مریضیه خوب می شه. شایدم معروف شدی! شایدم شدی هخا رفتی توی این تلویزیونهای لس آنجلس. ولی بیچاره بدبخت می شی – از این آمریکاییها و غربیها تخم حرامتتر برای سوء استفاده از شماها کسی نیست. خیلی مواظب باش. راه بی بازگشت می شود.؛

l) عمو جان میلیونر بمیره ارثش به تو برسه! خوب بیا کانادا حالشو ببر.؛

m) گروه آخر: اصلا سیاسی نیستی- خسته شده ای تحمل تهران را نداری- می خواهی آزاد باشی- لباس رنگی بپوشی- موهاتو قرمز کنی اصلا از ته بزنی. تو خیابان مست بشی داد بکشی و بری دیسکو بلند بلند بخندی و از خود بیخود بشی- فرهنگ ایران برات سخته. ضد مذهب و خدا هستی. دلت می خواد بلند متالیکا و ترانس و ریو گوش کنی و تو خیابان آواز بخوانی و از لخت و پتیها خوشت می آد. کارم داری ولی شاد نیستی- زده به سرت و می خواهی فرار کنی حالا از چی نمی دونی. شلوغکار و اغتشاشگر هم نیستی. سوادتم بد نیست. جوانی هنوز. ببین جانم فقط در کیس شما استثنائا می گم بیا کانادا از اول درس بخوان برو دانشگاه و برو تو استار باکس کارگری کن ساعتی 10 دلار بگیر در عالم خودت باش. برو در عالم هنر و کارهای خوب و روحیه خوب کن مثل عکاسی و فیلمسازی و شعر و نقاشی و از این کارای روشنفکری و باحال بکن و بعد از چند سال که بهتر شدی و از این عوالم در آمدی برمی گردی ایران راحت زندگی می کنی. زمان می برد. اما و اگر از ایران برات پول می آید و کافی هم هست دیگر بر نگرد. برو حالشو ببر! شما با اینا هماهنگ میشی بعد از چند سال هم فارسی یادت میره یه پارتنر خل و چل هم پیدا می کنی و هپی تایم!

پولدارها توجه کنند:

1. فورا تشریف ببرید در یکی از برجهای جدید شهر مثلا مینتو سر اگلینتون و یانگ یا پایین شهر و یا لب آب و بلوار لیک شور 2 عدد آپارتمان شیک بخرید و یکی را اجاره بدهید و در یکی بنشینید و حال کنید. اگر عشق خانه بزرگ دارید که بروید یک ویلا در شمال تورنتو بخرید و یک بی ام و. در کل باید 650 تایی خرج بفرمایید. نصف سال هم ایران باشید.

2. حالا اگر فقط دلتان می خواهد پاسپورت بگیرید که اوضاع فرق می کند. فقط آپارتمان بخرید و برگردید ایران! هر دو را اجاره بدهید و بعد هم کردیت کارت عزیز را بدهید یک دوستی برایتان ازش خرج کند که مثلا اینجا هستید. آدرس هم که دارید و زیاد هم مسافرت نروید که مهر ورود و خروج زیاد نداشته باشید و بعد هم سر سه سال تشریف بیاورید بروید پاسپورت بگیرید. اینقدر سرشان شلوغ است که حوصله چک کردن را ندارند. بخصوص اگر پولدار هم باشید ملاحظه می کنند چون می ترسند مالتان را بردارید ببرید! پس خیالتان راحت باشد. همه همینکار را می کنند. اگر هم سفر زیاد رفته اید نگران نباشید بیایید اینجا پاسپورت را گم کنید مثلا! البته نمی دانم چرا خودش گم می شود یک جورایی!! بعد می روید می گویید من پاسپورت ندارم و پاسپورت جدید و مهر خروج خالی از سفارت میهن عزیز می گیرید می روید تقاضای سیتیزن شیپ می کنید. اکثر ایرانیان عزیز که الان کانادایی هستند تقریبا اصلا اینجا نبوده اند و سیتی زن شده اند. خیالتان راحت.

3. اگر پول دارید و بچه و جوان دارید که حتما بفرستید اینجا بروند مدرسه و دانشگاه و درست می شوند و همینجا کار می گیرند. یعنی کار پایین هم ممکن است اینجا بکنند ولی همان کانادین اکسپرینس نکبت حساب می شود و می توانند در آینده با تحصیلات کانادایی خود کار بگیرند (به نوشته قبلی من مراجعه شود). شما که ول معطل هستید. اما بچه هایی که اینجا بزرگ می شوند وضعشان درست است. راست و حسینی سن مهاجرت به نظر من 15 تا 20 سالگی است.

خوب برگردیم در مورد مهاجرت کانادا برای افرادی که ممکن است سر از اینجا در بیاورند و جزء گروه میلیونرها نیستند.

1. در مورد کردیت کارت گرفتن عرض کنم که همش پارتی بازی است به من کردیت کارت معمولی ندادند بعد با پارتی بازی 2 تا گولد گرفتم! جالبه که بعدش از همان بانک – اسم نمی برم- کردیت کارت معمولی تقاضا کردم بهم ندادند! گفتند کار نداری نمی دیم. دیگر نگفتم گوساله ها پس چطور کارت گولد را بهم دادین الان هم دارم؟؟ آخرا یکبارهم در بانک آر بی سی از طریق عمه یکی از دوستام کردیت کارت معمولی گرفتم. جالبه که 3 سال پیش که آمدم کارت کردیت معمولی گرفتم و رفتم ایران و باهاش کار نکردم و سقف اعتبارم 2000 دلار بود . وقتی آمدم اینجا ازش استفاده کردم زیاد، سقف اعتبارم را 1000 دلار کم کردند! سیستم بانکی به این خر تو خری کسی ندیده. بدترین اسکوشیا بانک است. البته بقیه هم مالی نیستند. بهیچ وجه کردیت کارتی با هزینه عضویت یا شارژ سالانه نگیرید اصلا نمی ارزد.

2. بهیچ وجه آپارتمان با قرارداد یکساله اجاره نکنید. کار جای دیگر پیدا می کنی می خواهی آدرس عوض کنی بدبخت می شی. متعهد به پرداخت اجاره هستی تا آخرش. فقط قرارداد ماهانه یا 6 ماهه بگیرید. البته سخت پیدا می شود.

3. اثاثیه منزل برای 1 تا 2 سال اول هیچی نخرید. هیییییییییییییییییییییییییییییییییچی!! فهمیدید. فقط آشغال و ازران معمولی بخرید که بتونید بریزید دور یا قرض کنید. اینجا اثاث مصیبت است . نه می شود درست فروخت و نه می شود دور ریخت. بذاری دم در خونه که ببرن شهرداریچیها که با همان دسته جارو به یک جاییت فرو می کنه درست بشی. جنس معمولی از آیئکا بخرید.

4. اوائل حتما آپارتمان فرنیش یا با اثاث یا مبله اجاره کنید . یک مقدار گرانتر است اما می ارزد.

5. اگر دنبال اجاره در تورنتو هستید من آپارتمانهای رنتال یا اجاره ای شرکتی را توصیه نمی کنم. اینجا ساختمانهای بزرگ دست شرکتهای اجاره دهنده است و زیاد هم هست یعنی همه شهر هست. قیمت بد نیست . اما کثیف- شلوغ و دهاتی نشین است. همسایه ها افتضاح. بخصوص اگر محله معمولی باشد. حتی خوبشم بد است. همسایه های عجیب و جور واجور. مثل خونه سازمانی های ایران یا لویزان و ارتش و یا مثل اکباتان. خیلی قر و قاطی است. هم استاد دانشگاه داری، پیره زن لق لقو با ویلچر که کلی هم حرف می زند و هم یک مرتیکه مست مریض از کار افتاده که وقتی تو آسانسور میاد از بوی شاش و مشروب یارو خفه می شوی.

6. مشکل بزرگ دیگر ساختمانهای رنتال یا اصولا خانه های قدیمی تر در کانادا و آمریکا حتی نیویورک این است که در خانه ماشین رختشوری نیست!!! باورتان می شود در قرن 21 و فتح ماه و رفتن خانم انوشه انصاری به مدار زمین و آی فون و آی پاد و تی وی استیشن و ساگا و زهر مار ، در اکثر آپارتمانهای آمریکای شمالی و حتی خانه های معمولی و قدیمی- اکثر یعنی نزدیک 90%- نه ماشین رختشوری هست و نه جایش هست که بگذاری و ممنوع هم هست! این خارجیهای محترم چوسان فیسان که ما فکر می کنیم خیلی آدم هستند و فرهیخته و کار درست در گرما و سرما سطل لباس کثیف بدست می روند زیرزمین ساختمان یا اگر لوکس باشد در طبقات دیگر ساختمان در یک اتاق عمومی لباسشوری لباساشونو در ماشینهای رختشوری گذاشته شده می شویند و خشک می کنند جلوی همه. یعنی ماشین رختشوری عمومی. تازه اینکه خوبه در خیلی جاها و محلات پایین شهر و قدیمی کانادایی نشین که خیلی هم زیاد است و خیلی باحال باید بروید مغازه لباسشویی لباساتون بشورین! یعنی میروی یه دکانی هست 20 تا ماشین لباسشوری توشه و پول می دی لباساتو می شوری. تازگیها یعنی چند سال اخیر( 8 – 10سال) است که مرسوم شده آپارتمانهای نوساز توی خانه ماشین لباسشویی و خشککن هست!! البته خانه های بزرگ و جدیدتر همه ماشین لباسشویی دارند. اما محض اطلاع اینکه من هنوز در ایران خانه ای یا آپارتمانی که ماشین لباسشویی نداشته باشد ندیده ام هر چقدر هم که پایین شهر و قدیمی باشد. در ده ما شهمیرزاد هم خانه های مردم دهاتی ماشین لباسشویی دارد! والله.

7. در مورد نکته بالا عرض کنم چون در مغرب زمین کسی موقع کار بزرگ در توالت کونش را نمی شورد (با عرض معذرت توضیح لازم است) توجه بفرمایید که شورت آقا و خانم مربوطه چه مقدار می تواند ….هی باشد! بعد هم همان شورتها را می اندازند توی ماشین رختشوری عمومی ساختمان یا محله که شما هم پیراهن ایو سن لوران یا پولو خودتون می انذاین! حالا بیشتر توضیح نمی دهم! فکر کنین فقط شورت و کرست و چه چیزهایی از مردم توی اینها شسته می شود.

8. یک رساله جدا در باب توالت رفتن و نظافت این مردمان غرب در کل می نویسم تا درس عبرتی برای همگان شود. حالا توالتها آفتابه و شلنگ ندارد بخورد تو سرشان، اینها دستشان راهم نمی شورند!! والله چندین بار وایستادم در توالتهای عمومی و فست فودها و کافی شاپها و فرودگاه ها صبر کردم ببینم این مرتیکه که الان شاشید تو این کاسه دیواری بعد که دست زده به آن چیز کثافت آلوده اش یا آن باسن نکبتش چیکار می کند؟ خیلی راحت زیپ را می کشد بالا دست نشسته می رود!! حالا اگر یکی از این کاناداییها گفت شماها وحشی هستید و تمدن ندارید شکمش را سفره کنید. من در مورد فرانسه و انگلیس و چین حرف نمی زنم که ممکن دیگر آنجا سفر نکنید بی خیال. باور نمی کنید بخونید تحقیق علمی هم شده خلاصه در خیلی رستورانها و کافی شاپها اعلامیه زده اند تورو خدا دستتان را بشورید.

9. خوب حالا می رسیم به بحث شیرین………! فکر بد نکنین. تفریحات سالم. اول در مورد مراکز عمومی و کتابخانه ها. الحق و انصاف درسته که اینا کونشونو نمی شورند اما امکانات شهری خوبی هست البته اگر خرج و دخل ماهتان بهم بخورد و پول داشته باشید که از این امکانات استفده کنید. حالا فرض بر اینکه کار و پول دارید یا مثل من اندوخته عمر را آورده اید و دارید می زنید به چیز گاو و وقت کافی دارید برای گردش و مطالعه در تورنتو. کتابخانه های عمومی خوبی است. اگر ماشین دارین 2 تا از بهترینها که خیلی هم شیک است و یکی هم استخر و هاکی و اینها دارند در تقاطع یانگ و میجر مکنزی و دیگری در وودباین و میجر مکنزی است. کتابخانه تورن هیل در بی ویو و جان هم خوب است. اما کهنه است و کلی بچه مدرسه ای شلوغ می آیند اعصابتان را بهم می ریزند. نورت یورک سنتر هم خوب است و ایرانی پر است. برای وقت تلف کردن و کاریابی مکانهای خوبی هست. اینترنت هست و پرینتر و اینترنت وایرلس و البته فیلتر هم نیست در این مملکت و بشینین کارتونو بکننین. فقط سرعت اینترنت معمولی است که باز هم از ایران بهتر است. فقط این چینیها هستند که یا بلند بلند عطسه و سرفه می کنند یا صداهای عجیب از خودشان در می آورند.

10. گواهینامه رانندگی ایران را ترجمه رسمی و بعد هم بین المللی کنید و بیاورید.

11. وقتی قبض از حساب کردیتتان می آید صد بار نگاه کنید. حتما یه جا دارند سرتان کلاه می گذارند. ببینیند فرق اینجا با ایران این است که اینجا کلاهبرداری قانونی است ایران غیر قانونی! فقط اینقدر پیچیده می کنند که نمی فهمی چطور شد. قبض تلقن و اینترنت و موبایل را هم خوب بررسی کنید. همیشه اضافه شارژ می کنن. کلی هم هزینه اضافه می زنند تویش که بعدا معلوم می شود اول به شما نگفته بودند. فقط می خواهند قرارداد را امضاء کنند و بعد هم شما را گیر بیانذازند. یعنی اگر گفت تلفن موبایل فلان پلان یا قرارداد ماهی 40 دلار، شما رو 70 دلار حداقل حساب کن. رو موبایل هزینه بهره برداری و حق اداری و مدیریت شبکه و کوفت و زهرمار را از شما می گیرند اول هم نگفته اند. این مملکت جهان اول برای نشانگر شماره تماس گیرنده پول جدا می گیرد. برای دایورت جدا. تماس با شما (incoming) جدا. اس ام اس هم که می گیری 10 سنت شارژت می کنند! یعنی یک کلاهبرداری و گدا بازی است که حد ندارد. بنده تلویزیون کابلی و تلفن خانه و اینترنت منزل را دادم کنسل کردند! راحت. مثلا اگر قرار است ماهی 100 دلار برای موبایل بدهی حتما 200$ می گیرند ازت! بخصوص این راجرز دزد. قبل از گرفتن موبایل جدا فکر کنید که چقدر به این وسیله نیاز دارید؟

12. بشدت از بستن قراداد و عضویت در مجموعه های ورزشی خصوصی خودداری کنید. فقط جلسه ای بروید. محاله ممکنه بشود کنسل کرد و کلی پول تا آخر قرارداد از شما می گیرند.
13. اگر باغ وحش تورنتو رفتید بیخود 8 دلار پول پارکینگ ندهید. بعضی گوشه های پارکینگ کوتاه است میشه با ماشین رد شد و برگشت تو خیابان اصلی!

14. استار باکس و سکند کاپ اینترنت پرسرعت مجانی دارند روزی 2 ساعت. حالشو ببر

16. یک کارت کردیت ویزا استار باکس بگیرین. چون اکثر عمرتان در سال اول از بیکاری آنجا صرف می شود بدرد می خورد. پوینت می گیرید می توانید قهوه مجانی بخورید گاها! کلا من با کافی شاپهای اینجا حال می کنم. کارمندی است اما خوب است.

17. یکسال اول که اینجا بیکار و بی پول و الاف هستید قهوه خانه های خوب و جوان پسند را شناسایی کنید و آنجا بروید فقط. بقیه قهوه خانه ها، بخصوص تیم هورتون از ساعت 9 تا 6 عصر در اشغال از کارافتادگان، دیوانگان، پیران و عقب افتادگان ذهنی، مستان، علافان، مریضان همراه یک پرستار فیلیپینی و بیچارگان و ولفرwelfare بگیران است که بسیار محیط دلزده و غمباری را ایجاد می کند و شما تقریبا تنها جوان سرحال آن محیط هستید و معلوم هم هست بیکار و الاف هستید. این است که توصیه می کنم قهوه را گرفته و به کتابخانه های عمومی بروید یا برگرد خانه.

17. اگر بعد از ساعت 6 پایین شهر می روید ماشین ببرید، قیمت پارکینگ خیلی کم می شود به صرفه است. پارکینگ جلوی کالج جرج براون تو کینگ استریت می شود کلا 4 دلار. توجه کنین که هر بار مترو سوار شدن 2.75 $ ( حال 2.5$ اگر چندتا بلیط آهنی بگیرید) است. پس ماشین تا حدودی به صرفه است حال هم می دهد. راستی یادم رفت بلیط مترو اینجا آهنی است! دوستانی که از اروپا می آیند جا نخورند.

18. خدای ناکرده خر نشین پرینتر جوهری بخرینا! خودش 100دلار است اما هر کارتریج سیاه و سفید که زرتی هم تمام می شود 50 دلار! البته یکبار می تونین ببرین شارژش کنین با 17 دلار در شاپینگ مال سنترپوینت. یه دختر سیاهه است اینکار را می کند. البته کارتریج جوهر رنگی را خراب می کند.

19. برق و گاز بسیار گران است.

20. تنها شاپینگ سنترهای خوب یا مالmall شهر اینها هستند: یورک دیل- پرومناد (یهودیها می روند)- وان میلز- بی ویو ویلیج- ایتون سنتر- یکی هم توی میجر مکنزی و بی ویو هست- بقیه مالی نیستند! (چه خوش قافیه! مالش مالی نیست!)

21. برای خرید بلیط داخلی اصلا از سایت خود شرکتهای هواپیمایی نخرید. ترجیحا از سایتهای بلیطهای ارزان آن لاین خرید کنید.

22. شرکتهای هواپیمایی اینجا و آمریکا یعنی ته گدا بازی هستند. بابت هر چمدان که حقت است ببری 20 $- پتو 7$!- غذا پولی- گوشی صدا یا هدفون 7$- دیدن فیلم در هواپیما 5$- دستشویی را هم می خواهند سکه ای کنند خدا شاهد است. توی پرواز 3 تا 4 ساعته کوفت هم به آدم نمی دهند. بعضیها شاید قهوه یا پپسی بدهند. مشروب و آبجو که کلا پولی هست. حالا هی بگین ایران ایر و آسمان بده. فقط ممنکه سقوط کنه! ولی سرویس خوب است. یعنی گدا بازی ندارند. سقوط مربوط به تحریم آمریکا است.

23. اگر اینجا رستوران فرانسوی یا شیک می روید برای شام، قبلش خونه یکبار شام بخورید!

24. از ماشین پلیس به شدت دوری کنید. اگر جلو و یا عقبت هستند یا تند بروید یا کند که از شما رد شود برود. چون بهرحال هرکس یک موردی دارد!

25. نکته مهم در مورد خرید ها: چه برای پمپ بنزین یا فروشگاه های بزرگ هر چی کارت پوینت و یا مایلژ می توانید بگیرید را اقدا م کنید. از ایزی پی شل تا اپتیمیم کارت شاپرز و یا ایر مایلز و خلاصه از این جنگولک بازیها بلکه از این خرید ها و پوینت جمع کردنها یک کوفتی به آدم بدهند که البته در این مدت و با این همه هزینه به ما تخم غاز هم نرسیده ولی آرزو بر جوانان عیب نیست! خلاصه هر دلاری که خرج می کنید را به کارتی وصل کنید برایتان امتیاز جمع شود. این هم یک جور فرهنگ سرمایه داری است دیگر!

26. در مورد خرید ماشین همیشه سوال است. که کدام راه بهتر است، خرید قسطی یا فایننس یا اجاره قسطی یا لیز. ببیینید در هر دو حالت ضرر است و در پاچه مبارک می رود. فرقش این است در لیز بخشی از این در پاچه رفتن را با دولت می توانید تقسیم کنید اکر بتوانید ثابت کنید که با ماشین کار می کنید. منطورم جابجا کردن جنس مربوطه و خدای نکرده یکسری رقاصه به قصد امورات دیگر در شهر نیست! مثلا اگر مشاور املاک هستید و یا دکتر و کسیکه ماشین ابزار کارش و یا مال شرکت است. می توانید اجاره ماشین یا لیز را که قرارداد مدت دار چند ساله هست را به عنوان هزینه بزنید پای مالیات. اما دردسرهای خودش را دارد و بعد هم صاحب ماشین نیستید و باید آنرا بعد از مدتی پس بدهید و اگر خسارتی هم به ماشین وارد شده را هم پرداخت کنید. شایدم بدرد کسی می خورد که می خواهد هر 3 سال ماشین نو بگیرد و عکسش را برای فامیل و دوستای کور و کچلش بفرستد تهران یا شهرستان پز بدهد که عوضعلی هم خارجه ماشین نو و خوب سوار می شود! اگر هم نمی توانید به حساب مالیات بزنید و رقاصه هم باهاش جابجا نمی کنید، همان قسطی بخرید راحتتیت. اما قسطها بهره دارد کلی. اگر عقده ماشین نو ندارید و از فامیلها و دوستان خجالت نمی کشید که باید حتما ماشین نو و بزرگ مثل بنز و بی ام و داشته باشید یا لندکروز یا لکسوس بروید یک ماشین ارزان و اکونومی دست دوم تمیز همان مدل زندگی چینی- گدایی بخرید و پولش را هم یکجا بدهید و با خیال راحت رانندگی کنید. هر وقت هم خواستید بفروشید با مقداری ضرر رفته است! من این کارو کردم! اینجا توی چشم و هم چشمی بازیهای ایرانیان و جهود ها نیافتید! بدبخت می شوید. چه کنم که ایرانی هست و چسان فسان و پز. همین مارو بدبخت کرده. خلق را تقلیدشان بر باد داد. لطفا ماشین اسپرتی هم نخرید که خرجش و بنزینش و بیمه طوری است خیلی بیچاره می شوید مگر اینکه جزء گروه بابا پولدار یا سرمایه دار هستید که موضوع بحث این راهنما نیستید و هر کار دلتان می خواهد بکنید نوش جونتان، دمتان گرم.

27. خرج هر روزتان را بنویسید. جمع بزنید آخر ماه ، خیلی اما بهش نگاه نکنید! فکر هم نکنید.

28. جوادترین ایرانیهای جهان را در تورنتو و لس آنجلس خواهید دید. شاخ در می آورید. اصولا یک سری افراد اینجا هستند که هر چی فکر می کنی نمی توانی بفهمی چه طوری ویزا گرفته اند آمدند خارج! انگاری الان از میدان شوش یا سه راه دولاب آورندشان. تازه می فهمی 10 سال هم که اینجاست هنوز شلوار شیش پیلی پاشه و جوراب شیشه ای و پشت موهاشم بسته و دکمه پیراهن یقه پهن الویسی رنگی رنگی تا نافش بازه و آن پشم سینه سیاه و تهوع آورش را انداخته بیرون با یک گردنبند عکس سرخ پوستی و کفش سفید نوک تیز سر بالا. اما فرهنگ و زبان انگلیسی؟ نه منه؟ این سوسول بازیها چیه؟ نمی دانم چرا اینقدر این جماعت پشمالو هستند. بعد می بینی سفارت کانادا در تهران به یک سری آدم حسابی و یا پدر مادر های مردم ویزا نمی دهند. آنوقت دلت می خواد سر لوله فاضلاب شهر را وصل کنی به دهن سفیر محترم کانادا! حالا نگویید نژاد پرستی و این حرفها ، بابا به خدا یک کور و کچل چپ و چوس عمله هایی از ملل دیگر اینجا می بینی یا همان لحظه باید دست کنی جیبت یک ده سنت بهشان کمک کنی و خلاصه یک موجوداتی هستند جایی ندیدی و بعد یکسری جوان خوش تیپ و تحصیلکرده ایرانی را می بینی را سالها تو نوبت اقامت له له می زنند و یا التماس می کنند یک ویزا بگیرند بیایند این سرزمین آرزوهای خیالی………..ای بخشکی شانس و زهی خیال باطل. خارجی ها اینجا بخصوص آسیای شرقیهایی هستند که یارو 30 سال است اینجاست هنوز یک کلام انگلیسی مثل آدم نمی تواند حرف بزند و موقع غذا خوردن هم بلند بلند آروغ می زند یا دست درون دماغش می کند. 🤢